KARDELEN

Ben küçük bir kardelenim.

Hani şu göğe aşık olunca ,

Cesaretini toplayıp; başını karın altından çıkaranlardan

Masum,sessiz ve kimsesiz…

Sevmeye sonsuza dek varım !

Geçmez heycanım üstelik hiç

Gitmez üstümden bu hayat pembesi

Beyazların üstünde o mavi gökyüzü varsa;

Her yeni güne uyandığımda bana aşıksan

Hala aynı maviliğindeysen

O zaman gerek yok büzülüp solmaya

Karın altında saklanmaya,üşümeye ağlamaya

Sana ulaşamayacağımı senin gökyüzü olduğunu bildiğim halde

Sana ulaşmaya can atıyorsam

Yaşıyorum ve hala umudum var demektir.

Ama ya maviliğini başkalarına götürmüşsen !

Güzel gülüşün ben yanına gelince solmuşsa

Ve sen bana ilk günki gibi bakmıyorsan

Bu hep gülen gözler seni ilgilendirmiyorsa

Daha önemli işlerin ,daha güzel pembeliklerin

Daha çok hayat bulduğun pembelerin varsa

Hoşçakal …

Gerek yok her gün açmaya!

Sonuçta sen gökyüzüsün

Binlerce kardelen var sana açmakta…

YARIN YENİ BİR GÜN VE BEYAZLAR İÇİNDE UMUTLA